
Μια φράση στο γράμμα σου..."αν ξαφνικά δεν θα είμαι σε θέση να διατηρήσω την επικοινωνία,πράγμα που εσένα δεν πρέπει να σε εμποδίσει να μου γράφεις, όσο συχνά..."Αμέσως μόλις το διάβασα:Αυτή η φράση ζητάει ησυχία.Έγινε ησυχία.Ξέρεις τι σημαίνουν όλα αυτά:Ησυχία, ανησυχία, παράκληση,, εκπλήρωση κλπ.Ακου, νομίζω ότι είμαι πολύ σίγουρη.
Πριν από τη ζωή είναι κανείς πάντα και όλα, όταν ζει κανείς είναι κάτι και τώρα. (Είναι, έχει, το ίδιο είναι!)
Η αγάπη μου για σένα τεμαχίστηκε σε ημέρες και γράμματα,σε ώρες και αράδες.Γι'αυτό και η ανησυχία(γι'αυτό ζήτησες ησυχία!) σήμερα γράμμα, αύριο γράμμα.Είσαι ζωντανός, θέλω να σε δω.Μια μεταμόσχευση από το Πάντα στο Τώρα.Γι'αυτό η στενοχώρια,το μέτρημα των ημερών, η ευτέλεια της κάθε ώρας, η ώρα μόνο ως σκαλοπάτι-για το γράμμα.Να είσαι μέσα στον άλλο ή να έχεις τον άλλο( ή να θέλεις να έχεις,γενικά-να θέλεις ένα και το αυτό).Όταν το κατάλαβα, σώπασα.
Τώρα πέρασε.Με το θέλω ξεμπέρδεψα γρήγορα.Τι ήθελα από σένα?ΤίποταΜάλλον -για σένα.Ίσως απλώς-προς εσένα.Χωρίς γράμμα έγινε κιόλας-χωρίς εσένα.Η συνέχεια- χειρότερη.Χωρίς γράμμα-χωρίς εσένα, με γράμμα- χωρίς εσένα,με εσένα-χωρίς εσένα.Μέσα σε εσένα.Να μην είμαι-Θανατος.
Έτσι είμαι εγώ.Έτσι είναι η αγάπη -μέσα στο χρόνο.Αχάριστη και αυτοκαταστροφική.Την αγάπη δεν την τιμώ και δεν την αγαπώ.
Λοιπόν,τέρμα.Δεν θέλω να έρθω σε σένα.Δεν θέλω να θέλω.
Και για να μην με θεωρείς ταπεινή-δεν θα σωπάσω εξαιτίας ττης στενοχώριας-αλλά για την ασχήμια αυτής της στενοχώριας!
Τώρα έχει περάσει.Τώρα σου γράφω.
3 Ιουνίου 1926